Czy osoby mające inne zdanie i poglądy są w stanie utrzymać dobre relacje z grupą?

Funkcjonowanie w grupie ludzi, którzy myślą podobnie zawsze było trudne. Codzienne funkcjonowanie człowieka polega na styczności w ludźmi. Praca, szkoła czy społeczność sąsiedzka to miejsca, których nie da się unikać. Tak Jak w partiach politycznych, tak i w niektórych firmach dobiera się ludzi w taki sposób, aby mieli podobne poglądy czy myślenie jak założyciel. Dla takich osób ważne jest, aby wszyscy mówili jednym głosem i zgadzali się w większości spraw. A co z osobami, które są w pewnych sprawach neutralne? Np.: światopoglądowo czy politycznie? Funkcjonowanie w grupie z innymi poglądami niż ma większość czasami jest trudne. Osoby takie maskują się, nie ujawniają prawdziwych poglądów i starają się wtapiać w tłum. Tylko czy tłumienie w sobie wszystkiego jest zdrowe i potrzebne? Część osób może uznać, że tak trzeba, bo ważniejsze jest, aby być lubianym i mieć kontakty, a inni, że pieniądze to nie wszystko i ważna jest prawda. Ilu ludzi tyle opinii i tak naprawdę to nie zmieni się nigdy. Punkt widzenia przeważnie zależy od punktu siedzenia i poglądów w wielu przypadkach przegrywają z korzyściami. Jak pokazuje życie politycy, którzy się wyłamali i wyrazili inne poglądy niż partia, zostali wydaleni. Osoby, które odstają od reszty, nie mają zbyt wielu przyjaciół, a szukają ich w miejscach, które odpowiadają ich poglądom. Dlatego też tworzy się coraz więcej miejsc, które odwiedzane są przez osoby o takich samych poglądach, tzw. grupy tematyczne. Coraz trudniej jest spotkać miejsce, w którym ludzie o różnych poglądach mogliby pracować w jednej firmie. Dlatego też rozmowy o pracę są przeprowadzane przez psychologów, którzy czasami nie patrzą na kwalifikacje, a na to, czy osoba pasuje do grupy. Zadawane są pytania niezwiązane z pracą czy doświadczeniem, a na temat co by zrobili w danym momencie i jak by się zachowali. W każdym społeczeństwie i nie ważne czy europejskie, czy z krajów słaborozwiniętych zawsze istniały podziały. Jednak, że w krajach rozwiniętych w sprawach ważnych dla Państwa podziały znikają i społeczeństwa się jednoczą, aby rozwiązać konflikt. Przykładami odrzucania osób o innych poglądach są dyskusje sejmowe. Kilka partii prezentuje całkiem inne stanowisko w jakiejś sprawie, a w finale dochodzi do otwartego konfliktu. Kolejnym przykładem może być dyskusja w pracy na jakiś temat. Wystarczy się wyłamać i mieć odmienne zdanie i traci się pracę lub w najlepszym przypadku człowiek jest odrzucany przez grupę. To czy możliwe jest utrzymanie dobrych relacji z grupą, mając inne poglądy, widać po poziomie tolerancji i kultury w grupie. W innym przypadku jest to mało prawdopodobne, aby tak się stało i grupa zaakceptowała osobę z innej bajki. Nie jest to oczywiście dobre, że człowiek musi udawać i kłamać, aby być lubianym, ale jak pokazała nie raz historia dla pieniędzy i stanowisk oraz udawanego szacunku ludzie potrafili zrobić naprawdę dużo. Czy jest to słuszne, czy nie należy pozostawić do analizy każdemu człowiekowi. Każdy postępuje tak, jak dyktuje mu sumienie, co jest zgodne z naturą każdego człowieka. Ważne jest, aby we wszystkim, co różni ludzi znaleźć elementy, które pozwolą ludziom żyć w zgodzie oraz szacunku.